| تبليغات | X |
+
قلم خورده در شنبه هجدهم خرداد 1387ساعت 0:0 توسط دردانه
برای مرگ خود یک بهانه می خواهم .... یک بهانه پوچ و عاشقانه می خواهم .... از غمی که می دانی ...... با تو بودنم مرگ است ..... بی تو بودنم هرگز ...... اگر بهانه این باشد ..... من بهانه می گیرم و عاشقانه میمیرم .... راستش نمی دانم اقرار به پشیمانی خودش پشیمانی می آورد یا نه اما بگذار آیینه وار اقرار کنم ..پشیمانم ... از تمام حس هایی که نثار این یخ بسته های سنگی کردم ...از تمام لبخند ها یی که با تایید اهل دل به رو ترشی اهل عقل زدم از تمام سادگی های بی جواب مانده ام از تمام نمیه های پرلیوان ها که دیدم ... سخت ...پشیمانم پشیمان می شوم شاید ... از اینکه ماندم و رفتی ....... پشیمان می شوی روزی ... ازاینکه رفتم و ماندی ....پشیمانم
+
قلم خورده در جمعه هفدهم خرداد 1387ساعت 19:49 توسط دردانه
|
+
قلم خورده در پنجشنبه یکم فروردین 1387ساعت 22:42 توسط دردانه
|
دلم براي کسي تنگ است دلم براي کسي تنگ است که دل تنگ است دلم براي کسي تنگ است که طلوع عشق را به قلب من هديه مي دهد دلم براي کسي تنگ است که با زيبايي کلا مش مرا در عشقش غرق مي کند دلم براي کسي تنگ است که تنم اغوشش را مي طلبد دلم براي کسي تنگ است که دستانم دستان پر مهرش را مي طلبد دلم براي کسي تنگ است که سرم شانه هايش را آرزو دارد دلم براي کسي تنگ است که گوشهايم شندين صدايش را حسرت مي کشد دلم براي کسي تنگ است که چشمانم ، چشمانش را مي طلبد دلم براي کسي تنگ است که مشامم به دنبال عطر تن اوست دلم براي کسي تنگ است که اشکهايم را ديده دلم براي کسي تنگ است که تنهاييم را چشيده دلم براي کسي تنگ است که سرنوشتش همانند من است دلم براي کسي تنگ است که دلش همانند دل من است دلم براي کسي تنگ است که تنهاييش تنهايي من است دلم براي کسي تنگ است که مرهم زخمهاي کهنه است دلم براي کسي تنگ است که محرم اسرار است دلم براي کسي تنگ است که راهنمايي زندگيست دلم براي کسي تنگ است که قلب من براي داشتنش عمرها صبر مي کند دلم براي کسي تنگ است که دوست نام اوست دلم براي کسي تنگ است که دوستيش بدون (( تا )) است دلم براي کسي تنگ است که دل تنگ دل تنگيهايم است دلم براي کسي تنگ است ............. 
+
قلم خورده در یکشنبه بیست و سوم دی 1386ساعت 14:2 توسط دردانه
|
عشق
آتش هم هست
اما آتشی سرد
با وجود این باید در این آتش
سوخت،زیرا این آتش تطهیر کننده
این آتش فقط برای تطهیر کردن می سوزاند
و نا خالصی ست که می سوزد و طلای خالص باقی
می ماند.عشق شکل رنج آفرین است ،عشق خرابت می کند تا
دوباره آبادت کند دانه باید شکسته شود;وگرنه درخت چگونه می تواند
متولد شود رود باید به انتها برسد ;وگرنه چگونه میتواند به دریا
شود؟بنابراین راخت باش ودر عشق بمیر;وگرنه،چگونه
میتوانی خویشتن خویش را بیابی؟غرور در سیمای
سنگ ها خود را نشان می دهد عشق اما
تسلیم است وخود را درسیمای
گل ها پدیدار
می شود
به گل گفتم عشق چيست ؟گفت از من خوشبو تره...
به پروانه گفتم عشق چيست؟ گفت از من زيبا تره...
به شمع گفتم عشق چيست؟ گفت از من سوزنده تره...
به عشق گفتم تو آخر چه هستي؟ گفت نگاهي
+
قلم خورده در یکشنبه بیست و سوم دی 1386ساعت 13:54 توسط دردانه
|
من از تحرير اين غم ناتوانم
كه تصويرش زده آتش به جانم
ترا طاقت نباشد از شنيدن
شنيدن كي بود مانند ديدن
گفتمش نقاش را نقشي بكش از زندگي
با قلم نقش حبابي بر لب دريا كشيد
گقتمش تصويري از ليلي و مجنون را بكش
عكس حيدر را كنار حضرت زهرا كشيد
گفتمش بر روي كاغذ عشق را تصوير كن
در بيابان بلا تصويري از سقا كشيد
گفتمش سختي و درد و آه گشته حاصلم
گريه كرد، آهي كشيد و نقش زينب را كشيد
+
قلم خورده در یکشنبه بیست و سوم دی 1386ساعت 13:33 توسط دردانه
|
امشب از آسمان دیده تو
روی شعرم ستاره میبارد
در سکوت سپید کاغذها
پنجه هایم جرقه میکارد
شعر دیوانه تب آلودم
شرمگین از شیار خواهش ها
پیکرش را دوباره می سوزد
عطش جاودان آتشها
آری آغاز دوست داشتن است
گرچه پایان راه ناپیداست
من به پایان دگر نیندیشم
که همین دوست داشتن زیباست
از سیاهی چرا حذر کردن
شب پر از قطره های الماس است
آنچه از شب به جای می ماند
عطر شکر آور گل یاس است
آه بگذار گم شوم در تو
کس نیابد ز من نشانه من
روح سوزان آه مرطوب من
بوزد بر تن ترانه من
آه بگذار زین دریچه باز
خفته در پرنیان رویا ها
با پر روشنی سفر گیرم
بگذرم از حصار دنیاها
دانی از زندگی چه میخواهم
من تو باشم ‚ تو ‚ پای تا سر تو
زندگی گر هزار باره بود
بار دیگر تو بار دیگر تو
آنچه در من نهفته دریاییست
کی توان نهفتنم باشد
با تو زین سهمگین طوفانی
کاش یارای گفتنم باشد
بس که لبریزم از تو می خواهم
بدوم در میان صحراها
سر بکوبم به سنگ کوهستان
تن بکوبم به موج دریا ها
بس که لبریزم از تو می خواهم
چون غباری ز خود فرو ریزم
زیر پای تو سر نهم آرام
به سبک سایه تو آویزم
آری آغاز دوست داشتن است
گرچه پایان راه نا پیداست
من به پایان دگر نیندیشم
که همین دوست داشتن زیباست
+
قلم خورده در دوشنبه هفدهم دی 1386ساعت 22:35 توسط دردانه
|
تو را به جای همه کسانی که نشناخته ام دوست می دارم
تو را به خاطر عطر نان گرم
برای برفی که اب می شود دوست می دارم
تو را برای دوست داشتن دوست می دارم
تو را به جای همه کسانی که دوست نداشته ام دوست می دارم
تو را به خاطر دوست داشتن دوست می دارم
برای اشکی که خشک شد و هیچ وقت نریخت
لبخندی که محو شد و هیچ گاه نشکفت دوست می دارم
تو را به خاطر خاطره ها دوست می دارم
برای پشت کردن به ارزوهای مهال
به خاطر نابودی توهم و خیال دوست می دارم
تو را برای دوست داشتن دوست می دارم
تو را به خاطردود لاله های وحشی
به خاطر گونه ی زرین افتاب گردان
برای بفشیه بنفشه ها دوست می دارم
تو را به خاطر دوست داشتن دوست می دارم
تو را به جای همه کسانی که ندیده ام دوست می دارم
تو برای لبخند تلخ لحظه ها
پرواز شیرین خا طره ها دوست می دارم
تورا به اندازه ی همه ی کسانی که نخواهم دید دوست می دارم
اندازه قطرات باران ، اندازه ی ستاره های اسمان دوست می دارم
تو را به اندازه خودت ، اندازه ان قلب پاکت دوست می دارم
تو را برای دوست داشتن دوست می دارم
تو را به جای همه ی کسانی که نمی شناخته ام ...دوست می دارم
تو را به جای همه ی روزگارانی که نمی زیسته ام ...دوست می دارم
برای خاطر عطر نان گرم و برفی که آب می شود و برای نخستین گناه
تو را به خاطر دوست داشتن...دوست می دارم
تو را به جای تمام کسانی که دوست نمی دارم...دوست می دارم
+
قلم خورده در دوشنبه هفدهم دی 1386ساعت 15:2 توسط دردانه
|
سلام بر گذر عمر و دقايقي که ميکوشند تا ازهمديگه سبقت بگيرند و از هم جلو بزنن تا جووني ما تموم بشه
يه سال ديگه از عمر و جووني طي شد تا حالا يه سال بزرگتر شده باشيم
و اين هم به دنبال زنجيره ي عمر آدم در حال گذر است و معلوم نيست امسال چه سرنوشتي برامون رقم خورده سالي که گذشت با همه ي غم ها و شادي ها طي شد و حالا ....
و از خدا ميخوام که در اين سال يه دردانه ديگه اي باشم و با جديت و عزم راسخ به اونچه که دوست دارم برسم
اومدم و ميخوام با توکل به خدا و مدد گرفتن از مولا علي در اين شب هاي محرم يه جور ديگه بشم و با اون دردانه قبل هزار درجه تغيير کنم
براي باباو مادري مهربان و دلسوز که حالا از خدا ميخوام که سايه ي اونا رو براي هميشه بالا ي سرم نگه داره
تو در شكفتن گل هاي لاله پنهاني
تو در تولد يك شاخه نور مهماني
تو در كوير دل من چه خوب مي ماني
تو را قسم به تبسم به شهر ما برگرد حرف آخر:
يا رب نظر تو بر نگردد
+
قلم خورده در دوشنبه هفدهم دی 1386ساعت 14:16 توسط دردانه
|
به نام آنكه اشك را آفريد تا سرزمين وداع آتش نگيرد. زندگي رسم خوشايندي است زندگي بال و پري دارد با وسعت مرگ ... پرشي دارد اندازه عشق زندگي تجربه شب پره در تاريكي است زندگي حس غريبي است كه يك مرغ مهاجر دارد زندگي تر شدن پي در پي ... زندگي آب تني كردن در حوضچه اكنون است. زندگي زيباست زشتيهاي آن تقصير ماست، در مسيرش هرچه نازيباست آن تدبير ماست ! زندگي آب رواني است روان ميگذرد... آنچه تقدير من و توست همان ميگذرد..
+
قلم خورده در دوشنبه هفدهم دی 1386ساعت 13:48 توسط دردانه
|
تو را به جاي همه کساني که نشناخته ام دوست مي دارم. تو را به جاي همه روزگاراني که نمي زيسته ام دوست مي دارم. براي خاطر عطر نان گرم و برفي که آب ميشود و براي خاطر نخستين گلها. تو را به خاطر دوست داشتن دوست مي دارم. تو را به جاي همه کساني که دوست نميدارم ،دوست مي دارم.
نوشته های پیشین
هفته سوم خرداد 1387
ترنم اشکبوس
کتيبه عشق
ستاره شب من
اتیش پاره ها
شعرعاشقانه
ایران سهراب
music-center
Story Shop
hardcandy
عکس,sms,نرم افزار,اهنگ,کیلیپ
city of angels
اوازتنهایی
